و محبّت در حديث ديگر وارد است كه : « الا : انّ للّه شرابا لاوليائه ، اذا شربوا سكروا ، و اذا سكروا طربوا ، و اذا طربوا طابوا ، و اذا طابوا ذابوا ، و اذا ذابوا خلصوا ، و اذا خلصوا وصلوا ، و اذا وصلوا اتّصلوا ، و اذا اتّصلوا ، لا فرق بينهم و بين حبيبهم » « 310 » ، و نيز وارد است كه : « لا فرق بينه و بينهم الّا انّهم عباده و خلقه » « 311 » . و طور پنجم را از مراتب قلب ؛ « حبّة القلب » خوانند كه معدن محبّت محبوب حقيقى است و خاصّ محبّت الهى است و به جز محبّت حقّ عزّ و جلّ محبّت هيچ مخلوقى را در آن راه نيست چنان‌كه در كلام امير مؤمنان ( ص ) سابقا اشاره به آن رفت و تفصيل مرتبهء كمال محبّت در باب حبّ للّه و فى اللّه ان‌شاءالله بيان كرده آيد . و طور ششم از مراتب قلب را « سويدا » خوانند و آن معدن مكاشفات غيبى و علوم لدنّى است چنان‌كه دربارهء خضر عليه السّلام مىفرمايد : وَ عَلَّمْناهُ

--> ( 310 ) - هان آگاه باشيد كه : خداى را براى دوستان خود شرابيست كه چون بياشامند مست شوند و چون مست شوند بوجد آيند و چون بوجد آيند هستى ايشان از لوث كدورات پاك شود و چون پاك شوند حرارت اشتياق قرب حق هستى موهومشان را موم صفت بگدازد و چون گداخته شوند از درد هستى خالص گردند و چون خالص شوند بقرب حق و اصل آيند و چون چنين وصال روى دهد ايشان را با محبوب خويش اتّصال حاصل شود در اين هنگام فرقى ميانهء ايشان و محبوبشان نيست . و شيخ شبستر كيفيّت انجذاب را در اين مقام چه نيكو سروده است : زِ ( ان كنتم تحبّون ) يابد او راه * به خلوت‌خانه ( يحببكم اللّه ) در آن خلوت‌سرا محبوب گردد * به حق يك‌بارگى مجذوب گردد و اين حديث را « فيض كاشانى » قدّس اللّه سرّه در كتاب « كلمات مكنونه » بنقل از « محمّد بن زين الدّين على بن ابراهيم احسائى » معروف به « ابن ابى جمهور » ( از اعاظم دانشمندان قرن نهم صاحب كتاب « مجلى » ) بنقل از حضرت مولاى متّقيان امير مؤمنان على عليه السّلام آورده است . ( 311 ) - تفاوتى ميانهء او و ايشان نيست جز آنكه ايشان بندگان و آفريدگان اويند ( يعنى جز وصف خلقيّت و عبوديّت ما بقى صفات ايشان ظهور صفات الهى است ) .